Beeld & Concept eerste periode

De Plek

De eerste helft van de opdracht was het verbeelde en verwoorden van een plek waar jij je het meest op je gemak en thuis voelt.

Ik heb toen gekozen voor een afgelegen afgraving waar ik afgelopen zomer veel heen ging, soms om met en vriend te gaan zwemmen maar ook regelmatig om in mijn eentje even lekker uit te waaien en na te denken over van alles en nog wat.

Wat deze plek zo mooi maakt is de afgelegen ligging, de mooie omgeving en het helder blauwe water je in kan zwemmen.

Uiteindelijk heb ik dit deel van de opdracht weer gegeven in een zelf gemaakt boek gemaakt van houten voor en achter kant, plexiglas pagina's en grote metalen ringen. Deze materialen moeten ook een beetje de veelzijdigheid van de plek aangeven.

Het laatste deel van de opdracht was het uitwisselen van elkaars plek, waarna je vrij was om de plak op elke manier naar je eigen hand te zetten.

De plek die ik uiteindelijk gekozen had was een brug waar mijn klasgenoot als puber zijnde veel kwam om dingen met zijn vrienden te doen, vissen, zwemmen en van de brug in het water springen waren hier onderdelen van. Ik ben toen vervolgens een tijd machine voor je gedachten gaan ontwikkelen, in eerste instanties eentje die zowel je zicht als je gehoor zou moeten prikkelen. Uiteindelijk ben ik gegaan voor een concept dat alleen je gehoor aanspreekt.

Het idee erachter is, dat je hersenen en hun opgeslagen herinneringen zintuiglijk erg gevoelig zijn voor bepaalde prikkels zoals geur, beeld en geluid.

Bijvoorbeeld bij het ruiken van nootmuskaat je ineens aan de gehaktballen moet denken die je oma vroeger maakte.

Ik ben gegaan voor geluid omdat ik hier zelf het meest gevoelig voor ben en dat beter was voor het onderzoek.

Uiteindelijk ben ik een aantal geluidsfragmenten gaan maken die bestonden uit een hele hoop geluiden uit het dagelijkse leven, deze allemaal zo achter elkaar gezet dat je maar net kunt horen wat het is, dit omdat je autobiografische geheugen maar een halve seconde nodig heeft om iets te herkennen en het te koppelen aan een herinnering. 

Ik heb zelf meestal erg fijne gevoelens bij het denken aan dit soort vergeten herinneringen, vandaar dat het me erg interessant leek om dit zelf te kunnen simuleren, wellicht is het zelfs in een ver door ontwikkelt stadium te gebruiken in de geestelijke zorg.